Antalya

Antalya, akdeniz bölgesinde yer almaktadır.
Telefon kodu  "242", plaka numarası "07" dir.
Antalya'nın Nüfusu : 891.149, Antalya'nın Yüzölçümü ise 20.815'tir.

Antalya'nın Tarihî ve Turistik Yerleri 
Lara, Karpuzkaldıran, Side, Konyaaltı, İncekum ve Kaş plajları, Çıralı Mesire; düden ve Manavgat Çağlayanları; Antalya kıyı Çağlayanları; Düzler Çamlığı; Demre İçmesi; Damlataş, Kadıini ve Karain Mağaraları; Köprülü Kanyon, Sahil ve Termessos Ulusal Parkları; Aspendos, Perge, Side, Olimpos, Ksantos, Termessos ve Myra Antik Kentleri; Athena Tapınağı; Yivli Minare, Korkud, Murat Paşa ve Kale Camileri; Karatay Medresesi; Evdür, Alara, Şarapsa Hanları; Antalya ve Alanya Kaleleri; Antalya Bölge Müzesi; Kalkan, Kaş ve Demre Yöresindeki Likya Kaya Mezarları.

Antalya'nın İklimi ve Bitki Örtüsü
Antalyanın sahil bölgesinde Akdeniz iklimi görülür, yazları sıcak ve kurak, kışları ılık ve yağışlıdır. Antalya'nın yukarı kısımlarında ise karasal iklim hakimdir.

          Antalya'nın %60 ı ormandır ve çoğunluğu kızılçam ve karaçam oluşturur. Kaş ve Elmalı arasında sedir ağaçları bulunur. Biraz daha aşağılarda maki vardır. Makilik alanlarda defne, sarmaşık yemiş, çitlembik, lavanta, kekik, nane ve veronika gibi bitkiler bulunur.

Antalya'nın Coğrafi Yapısı
       Antalya İl topraklarının dörtte üçünü Batı Toros Dağları kaplar. Batıda denize dik yamaçlarla inerek, girintili çıkıntılı bir kıyı oluşturan bu dağlar, doğuda denize paralel uzanır. Antalya kentinin batısı Tekeli Yaylası, doğusu Taşeli Yaylası olarak adlandırılır. bu iki yaylanın kesiştiği körfezin kuzeyinde Antalya ovası yer alır.
       Muğla il sınırına paralel uzanan Akdağ, Sivri tepeler küçük göller ve sulak çayırlarla bezenmiştir. En yüksek noktası 3.024 metreye ulaşan At Kuyruk Sallamaz Tepesi'dir. Tepenin adı, yörenin iklim özelliklerinden kaynaklanır. Burası öylesine serindir ki yazın bile sinek yaşamaz.

         Antalya'nın kara sınırını Toros Dağları oluşturur. Antalya'nın komşuları batıdan doğuya doğru Muğla, Burdur, Isparta, Konya ve güneyde Akdeniz'dir.

     Antalya'nın belli başlı akarsuları ise; alara çayı, Dimçay, Manavgat ırmağı, Köprüçay, Esençay ve Devrense çayıdır.

 Antalya'nın Ekonomisi: Antalya'da en çok elde edilen ürünler; turunçgiller, muz, susam, yerfıstığı, soya, domates salatalık, biber, taze fasulye, kabak,patlıcan ve zeytin'dir.
       Antalya ilinde halkın en önemli gelir kaynağı tarımsal üretimdir. İlin kıyı ovalarında mandalina, greyfurt, limon, portakal gibi turunçgiller, muz ve Malta eriği, çeşitli sebzeler ve pamuk, susam, yerfıstığı gibi sanayi ürünleri yetiştirilir. İlin kıyı kesimlerindeki seralarda turfanda sebze üretimi çok gelişmiştir. Başta Elmalı ovası olmak üzere, bölgenin batısındaki ovalarda yetiştirilen başlıca ürünler buğday, yulaf, şekerpancarı, ayçiçeği, elma, armut ve üzümdür.
       Deniz, hava ve kara yolu taşımacılığının gelişmesi, ürünlerin bölge dışında pazarlanmasını kolaylaştırarak, tarımsal üretimi artırıcı bir etki yaratmıştır. Buna karşılık büyük ölçüde kılkeçisi ve koyun yetiştiriciliğine dayanan hayvancılık gelişmemiştir. Öte yandan Torosların zengin bitki örtüsü arıcılığın gelişmesine olanak sağlamıştır.
       Tarımdan sonra en önemli etkinlik turizmdir. Akdeniz kıyıları boyunca uzanan plajları, uzun süren deniz mevsimi, deniz kıyısına kadar sokulan ormanlarla kaplı dağları ve zengin tarihî kalıntılarıyla Antalya turistlerin ilgisini çeken önemli bir yöredir. Her yıl yüzbinlerce turistin geldiği yörede Antalya kenti, Alanya, Manavgat, Side, Kaş, Kemer, Finike, Kalkan Kekova başlıca turizm merkezleridir.
       Un, yağ, çırçır, konserve, kereste, iplik ve dokuma fabrikalarının yanında ambalaj malzemesi, beton kanal, oto camı ve metal eşya üreten işletmeler de vardır. Sanayi kuruluşları antalya kenti çevresinde yoğunlaşmıştır. 

       Antalya'nın En Ünlü Yöresel Yemekleri; kabak çiçeği dolması, hibeş, börülce salatası, zencefilli fava, piyaz, cive ve kıymalı ebegümeci'dir.
 Antalya mutfağı klasik Akdeniz mutfağı ile özdeşleşen bir yemek yelpazesine sahip. Antalya sofralarında rastlayacağınız lezzetleri bölgede yetişen turunçgiller, muz, yer fıstığı, susam, soya, taze fasulye, kabak ve patlıcan gibi sebzeler belirliyor.


Antalya mutfağına ait en ünlü yöresel yemekler hülüklü çorba, taratorlu piyaz, kabak çintmesi, zerde, palize, Toros salatası, hibeş, tandır kebabı, sac kavurma, Finike usulü muz tatlısı, Arap kadayıfıdır.

Bu yemeklerin yanı sıra humus, şakşuka, haydari gibi mezeler; ahtapot, kalamar, midye, alabalık gibi deniz ürünleri; portakal, bergamot, limon ve greyfurttan yapılan reçel çeşitleri Antalya mutfağından çıkan en lezzeti yemeklerdir.

Ankara

Ankara ili, Türkiye'nin en kalabalık 2. kenti olup, Dünyanın da 38. kalabalık kentidir. Türkiye'nin İç Anadolu Bölgesinde yer almaktadır.

 Ankaranın plaka no "06", Ankara'nın telefon kodu ise "312" dir.
Ankara'nın Yüzölçümü 30.715 km²  olup, Ankara Nüfusu ise; 3.306.327 'dir.

Ankara Kocatepe Camii

  Ankara'nın İlçeleri:
Altındağ, Çankaya, Keçiören, Mamak, Yenimahalle Büyükşehir Belediyesine bağlı ilçelerdir. Diğer İlçeler ise; Ayaş, Bala, Beypazarı, Çamlıdere, Çubuk, Delice, Elmadağ, Gölbaşı, Güdül, Haymana, Kalecik, Kazan, Keskin, Kızılcahamam, Nallıhan, Polatlı, Sincan, Sulakyurt, Şereflikoçhisar.

Ankara'nın Tarihî ve Turistik Yerleri: Anıtkabir, Atatürk Orman Çiftliği ve Hayvanat Bahçesi; Gençlik Parkı, Ankara Kalesi, Augustus Tapınağı, Caracalla (Roma) Hamamı, Julianus Sütunu, Alaeddin Camii, Hacı Bayram Camii, Ahî Ervan Camii, Canabi Ahmed Paşa Camii, Ulus Cumhuriyet Anıtı, Güven Anıtı, Zafer Anıtı, Türkiye Büyük Millet Meclisi eski ve yeni binaları, Anadolu Medeniyetleri Müzesi, Devlet Resim ve Heykel Müzesi, Çankaya Atatürk Müzesi, Tabiat Tarihi Müzesi, Çubuk Barajı, gölbaşı, Kızılcahamam, Soğuksu Milli Parkı ve Kaplıcaları, Ayaş Karakaya Kaplıcası, Haymana Kaplıcaları, Gordion.

Ankara'nın Coğrafî Yapısı : Deniz seviyesinden yüksekliği ortalama 1.000 metre dolayında olan Ankara, dağlık ve ormanlık Kuzey Anadolu ile kurak Konya ovası arasında geçiş bölgesidir. İl topraklarının kuzeyi yüksek ve dağlıktır. Batı Karadeniz'in Köroğlu Dağları yer yer ilin kuzey sınırlarından içeriye doğru sokulur. Bu dağlar üstündeki Yıldırım Dağı ilin en yüksek noktasıdır. İdris Dağı, Elma Dağı ve Ayaş Dağları ilin öteki önemli yükseltileridir. Güneyde geniş bir alanı kaplayan, ortalama 1.100 metre yükseklikteki Haymana Yaylası genellikle ova, yer yer de yayla görünümündedir. İlin başlıca ovaları Ankara, Çubuk, Mürtet, Beypazarı ve Polatlı ovalarıdır.

        İlin akarsularını Kızılırmak ve Sakarya Irmaklarıyla bunlara karışan çay ve dereler oluşturur. Kızılırmak'ın yaklaşık 250 km'lik bölümü Ankara topraklarından geçer. Sakarya Irmağı ise, ilin batı sınırları boyunca akar. Çubuk ve Hatip çayları ile İncesu deresinin birleşmesiyle oluşan Ankara Çayı Sakarya'ya dökülür.
        Ülkemizin ikinci büyük gölü olan Tuz Gölü'nün doğu kıyıları Ankara İli sınırları içindedir. En derin yeri 2 metreyi bulan gölün sularının tuzluluk oranı yüksektir. Yaz aylarında aşırı buharlaşma ve kaynak yetersizliği nedeniyle gölün suları oldukça azalır. Göl alanının büyük bir bölümünde kalınlığı 30 cm'ye varan tuz katmanları ortaya çıkar. Ankara'da ayrıca Mogan, Eymir gibi küçük göller ve ildeki akarsular üzerinde kurulmuş Hirfanlı, Sarıyar, Çubuk, 1. ve 2. Bayındır, Kurtboğazı ve Kesikköprü Barajlarının oluşturduğu yapay göller vardır. Ankara'da oturanların tatil günlerinde kıyısında piknik yaptığı bu göllerde su sporları yapılır, turna ve sazan balıkları avlanır.

Ankara'nın Ekonomisi :
Ankara İli üç sevimli hayvana da adını vermiştir. Ankara kedisi, Ankara keçisi, Ankara tavşanı.
Ankara; kedisi, keçisi, tiftiği, tavşanı, armutu, balı, çiğdemi ve kalecik karası denilen üzümü ile ünlüdür.
Kent nüfusu bugün 4 milyon olmakla birlikte her geçen gün büyümektedir.
Ülkenin en çok göç edilen kentlerinden biridir. Ankara'nın Merkez nüfusu 3.203.362 kişi dir. Çevre ilçe köy ve kasabalarla birlikte toplam nüfus 2011 yılında 5 milyona yaklaşmıştır.

    Ankara'nın İklimi ve Bitki Örtüsü: Genellikle kara ikliminin hüküm sürdüğü Ankara'da, farklı iklimlere rastlanır. Güney kesiminde step-bozkır iklimi, kuzeyinde karadenizin yumuşak ve yağışlı iklimi görülür. Ankara'nın kışları çok soğuk, yazları çok sıcaktır. Gece ve gündüz arasındaki sıcaklık farkı çok fazladır.Yazları sıcak ve kurak kışları soğuk ve kar yağışlıdır. Ankara daha çok ilkbahar ve kış aylarında yağış alır. Kuraklık ise Hazirandan Ekime kadar sürer. Zaman zaman Ankara'daki kuraklığın doğal afet boyutlarına ulaştığı da olmuştur.
        Yüzölçümünün %10 u ormanlıktır. %15 i 'de çayır ve mera dır. Tahıl ise en geniç araziye sahip bitki örtüsüdür. Ankara topraklarının yarısından çoğu tarıma elverişlidir. Güneye doğru gidildikçe belirginleşen kurak İç Anadolu iklimi buğday, arpa, yulaf gibi kuru tarıma uygun tahıl ürünlerinin yetiştirilmesine olanak verir. Ankara, Türkiye tahıl üretiminde yaklaşık %8'lik bir payla Konya'dan sonra ikinci sırayı alır.

  Ankara'nın en ünlü yöresel yemekleri: Kızılcahamam pirincinden yapılan pilavla birlikte sunulan Ankara tavasıdır. Kekik yemiş koyunların etiyle yapılan Ankara tava, nefis bir yemektir. Bunun yanısıra Ankara'nın simiti de çok ünlüdür. Ispanaklı yumurta, tas kebabı, bazlama kebabı, kudret köftesi, alabalık dolması, terbiyeli işkembe çorbası, kremalı mantar ve brokoli çorbası, kelek turşusu, yoğurtlu Ankara tavası sayılabilir. Birçok kültürü bir arada barındıran ankara'bıb yemek çeşitleri saymakla bitmeyecek kadar çoktur.

       

Amasya

Amasya ili Türkiye'nin orta karadeniz bölümünün iç kısımlarında yer almaktadır. Komşuları Tokat, Yozgat, Çorum ve Samsun'dur.

        Amasya'nın yüzölçümü, 5.701 km dir. merkez nüfus 219.541 olmakla beraber, çevre ilçeler ve köylerle beraber toplam nüfus 334.786' dır.

        Amasya'nın telefon kodu "358", plaka no "05" tir.

Amasya'nın İlçeleri
       Amasya (Merkez), Göynücek, Gümüşhacıköy, Merzifon, Suluova, Taşova.

Amasya'nın Tarihî ve Turistik Yerleri
       Amasya Kalesi, Kaya mezarları, Gökmedrese Külliyesi, Torumtay Türbesi, Burmalı  Minare Camii, Sultan Mesut Türbesi, Bimarhane, Büyükağa ve küçükağa Medreseleri, Yörgüç Paşa Camii, Mehmet Paşa Camii, Sultan Beyazıd Camii, Beyazıd Kütüphanesi, Borabay Gölü, Çakallar ve Karakaya mesireleri.

 Amasya'nın Coğrafî Yapısı
       Karadeniz Bölgesi'nin orta bölümünde yer alan Amasya ilinin toprakları sarp sıradağlarla kıyıdan ayrılır. Amasya il toprakları Akdağ, Karaömer Dağı, İnegöl Dağı ve Sakarat Dağı, gibi fazla yüksek olmayan dağlarla engebelidir. İlin en yüksek noktası kuzeyde, Karaömer Dağı'nın uzantısı olan Akdağ'ın Taşlıtepe doruğu'dur. Yeşilırmak bu dağları geniş boğazlar ve vadilerle yararak il topraklarını boydan boya aşar. Bu arada başta çekerek ve tersakan Çayı olmak üzere birçok önemli kolla beslenir. Yeşilırmak ve kollarının çevresinde, il topraklarının yaklaşık %20'sini kaplayan Suluova, Taşova ve Gümüşova gibi geniş ve verimli ovalar yer alır.

Amasya'nın İklimi ve Bitki Örtüsü
      Amasya'nın iklimi genellikle ılımandır ve Karadeniz ile İç Anadolu Bölgelerinin iklimleri arasında bir geçit özelliği gösterir. güneyde yayla ikliminin etkisiyle yazlar sıcak ve kurak, kışlar soğuk ve yağışlı geçer. Kuzeyde iklim koşulları daha serttir. Her iki kesimde de yağışlar daha çok kış aylarında düşer.
      Amasya il topraklarının % 16'sı ormanlıktır. Dağların alçak yamaçlarında meşe, kestane, dişbudak, ıhlamur, sarıçam ve yükseklerde ise köknar ve ladin ağaçları yayılır.

      Amasya'nın elması meşhurdur. Elmaların küçük cinsine misket, büyük cinsine de kabak elması denir. Tütünü kalitelidir. Turhal civarında ise bol bol şekerpancarı yetiştirilir. Meyve sebzesi çoktur. Bamyası meşhurdur. Bamyanın sultani cinsi taze iken tüketilir. Karabamya ipe dizilerek kurutulur ve bütün sene kullanılır. Taşova ve Suluova en bereketli yerleridir.

Amasya'nın Ekonomisi
Amasya ilinde halkın başlıca geçim kaynağı tarımdır. Yeşilırmak ve kollarının suladığı ovalarda çeşitli ürünler, en çok da buğday ve arpa gibi tahıllar yetiştirilir. Şekerpancarı, tütün, ayçiçeği ve kenevir ilde üretilen başlıca sanayi bitkileridir. Amasya'da önemli ölçüde domates, kabak ve bamya da yetiştirilir. Özellikle meyve tarımı çok gelişmiştir. Elmasıyla ülke çapında ün kazanan Amasya'da ayrıca kiraz ve şeftali başta olmak üzere armut, ayva, kayısı, erik, vişne ve üzüm gibi meyveler yetiştirilir.
       İldeki sanayi etkinliği tarım ürünlerinin işlenmesine dayanır. Şeker, hayvan yemi, ayçiçek yağı, meyve ve sebze suları, süt fabrikaları ve çok sayıda un fabrikası vardır. Çeltek'teki kömür ocaklarından çıkarılan linyit, Amasya ve çevre illerdeki şeker fabrikalarının yakıt gereksinimini karşılar. Besi hayvancılığının gelişmekte olduğu Amasya'da ayrıca hayvan ürünlerini değerlendirmek için bir et kombinası kurulmuştur.

       
Amasya'nın Yöresel Yemekleri
Sakala çarpan çorbası, helle çorbası, kesme ibik çorbası, yarma çorbası, bakla dolması, keşkek, ciğer sarması, göbek dolması, pastırma pağallemesi, dene hasudası,gelin parmağı, gömlek kadayıfı v.s dir.

Ağrı

Ağrı'nın telefon kodu "472" olup, plaka numarası "04" tür.
Ağrı'nın yüzölçümü 11.376 km²'dir.Ağrı merkez, ilçe ve köy nüfusu toplam 532 bin 180 dir.
Ağrı, Doğu anadolu bölgesinde yer almaktadır. 1927 yılında il olan Ağrı, adını içinde bulunan Ağrı dağından almıştır.

İklim ve Bitki Örtüsü

        Ağrı yöresi, doğu Anadolu'da egemen olan karasal iklimin en sert geçtiği yerlerden biridir.
        Arazinin volkanik oluşu, yağışların az, ısının çok düşük olması sebebiyle dağlar ve ovalar çıplaktır. Arazinin % 20’si mer’a ve otlak olup % 80’i ekime elverişli değildir. Su kenarlarında, söğüt ve kavak ağaçlarına rastlanır.

        Kara ikliminin özelliklerini gösterir. Kışlar çok sert geçer, Türkiye’de en soğuk gün Ağrı’da 13 Ocak 1940’ta -43,2° olmuştur. Yazları sıcaktır, +39,9° olduğu olmuştur. İlk ve sonbahar kısa sürer. Türkiye’nin en soğuk ve en uzun kışı Ağrı’da geçer. Senenin 115-125 günü karla kaplıdır. Yağmur azdır, daha çok kar yağar. Yıllık ortalama yağış, 328-545 mm’dir.     İlçeleri : Doğu beyazıt, Patnos, Diyadin, Taşlıçay, Eleşkirt, Tutak, Hamur, Merkez
      Ağrı merkez, ilçe ve köy nüfusu toplam 532 bin 180 dir. Ağrı nın telefon kodu "472" olup, plaka numarası "04" tür.
      Ağrı ilinin bitki örtüsü yayla bozkırlarının hemen hemen bütün özelliklerini taşır. İl topraklarının üçte ikisini kaplayan ve yıl boyunca yeşilliğini koruyan geniş yayla otlakları hayvancılığın gelişmesinde önemli bir etkendir. En geniş otlakların yer aldığı Aladağlar'ın yaylalarından başka Sinek yaylasında Mirgemir, Çakmak, Pani, Davul ve Tendürek yaylalarında, ilin bütün hayvan varlığını besleyecek kadar zengin otlaklar bulunur.
       Eskiden Anadolu'nun birçok yöresi gibi ormanlarla kaplı olan Ağrı ili, bugün otlaklarının bolluğuna karşın orman varlığı açısından oldukça yoksuldur. Dağlık bölgelerde ağaçlık alanlara çok seyrek rastlanır. Sinek yaylası otlakların yanısıra orman örtüsünü de barındıran yaylalardan biridir. Ovalardaki otlakların yer yer tarlaya dönüştürülmesi ve orman örtüsünün yok olması toprak aşınmasını hızlandırmıştır.

Ağrı'nın İlçeleri
Ağrı (Merkez), Diyadin, Doğubeyazıt, Eleşkirt, Hamur, Patnos, Taşlıçay, Tutak.

Ağrı'nın Tarihî ve Turistik Yerleri
İshakpaşa Sarayı, Balık Gölü, Sinek Yaylası, Ağrı Dağı, Tendürek Dağı, Meteor Çukuru, Doğubeyazıt Kalesi, Yeraltı Kilisesi, Diyadin Kaplıcaları, Aznavur Tepe (Urartu Tepesi)

Ağrı'nın Coğrafî Yapısı 
       Doğu Anadolu Bölgesinin Yukarı Murat Bölümünde yer alan Ağrı İli dağları, yaylaları ve ovalarıyla Türkiye'nin en yüksek yörelerinden biridir. Adını da Türkiye'nin en yüksek noktası olan Ağrı Dağı'ndan almıştır.
       Ağrı il topraklarının hemen hemen yarısı dağlık alanlardan oluşur. İlin kuzey sınırı boyunca uzanan aras Dağları, birçok tepesinin yüksekliği 3.000 metreyi aşan uzun bir sıradağdır. Bu tepelerden en önemlileri Ağrı Dağı, Perili Dağ, Aşağı Dağ ve Köse Dağı'dır. Sıradağların doğu ucunda yükselen Ağrı Dağı kütlesi, küçük ve büyük Ağrı olarak adlandırılan iki volkanik koniden oluşur.
       Güneyde Van sınırı boyunca uzanan Aladağlar ile Tendürek Dağı ilin öbür önemli engebeleridir. 3.542 metre yükseklikteki Tendürek Dağı, tıpkı Ağrı Dağı gibi sönmüş bir yanardağdır. Yine de büyük ve derin ana krateri ile yamaçlarındaki çukurlardanzaman zaman su buharı ve gazların çıktığı görülür.
        İl topraklarının yaklaşık üçte birini oluşturan yüksek ve eğimli ovalar yer yer otlaklarla kaplıdır. Bu ovaların en büyüğü kuzeybatı-güneydoğu doğrultusunda uzanan Eleşkirt-Karaköse ovasıdır. Aladağların eteklerinden başlayan Patnos ve Diyadin ovalarının eğimli tabanı da kısa otlardan oluşan bir bitki örtüsüyle kaplıdır. Doğu Beyazıt ovası Ağrı Dağı'nın güneyinden İran sınırına kadar uzanır.
       Aladağlardan doğan ve Fırat'ın en uzun kolu olan Murat ırmağı, Kuzey-Kuzeybatı yönünde akarak Ağrı kenti yakınlarında birçok akarsuyla birleşir ve güneybatıya doğru yönelir. aras Dağlarından doğan birçok akarsu Eleşkirt ovasında Murat ırmağına katılır. Bunların en önemlisi, Eleşkirt deresi ile Kopuzdere'nin birleşmesinden oluşan Şiryan (Güzel) Çayı'dır.
       Taşlıçay ve Körçay, Murat ırmağının bu yöreden aldığı öteki önemli kollardır. Patnos Ova'sından geçen Sarısu da Murat Irmağı'na karışır. Doğu Beyazıt ovasını sulayan İncesu, Balıkgölü Deresi ve Girnevük suyu bazı kesimlerde birleşerek sazlık ve bataklık alanlar oluşturur.
        İlin başlıca gölleri Balık Gölü, Gölyüzü Gölü ve Saz Gölü'dür. Ağrı Dağı'nın yamaçlarındaki Sinek Yaylasında, 2.241 metre yükseklikteki ormanlar arasında yer alan Balık Gölü, lavların bir akarsuyun önünü tıkamasıyla oluşmuş doğal bir set gölüdür. Fazla sularını Balık Gölü deresine akıtan 24 km² genişliğindeki bu tatlı su gölünde alabalık ve sazan boldur. Gölde ayrıca tarihi kalıntıların bulunduğu küçük bir ada vardır. Gölyüzü ve Saz gölleri ise Ağrı Dağı'nın güneybatı eteklerindeki çöküntü bölgesinde oluşmuştur. 

Ağrı'nın Ekonomisi
Ağrı ilinde tarıma elverişli alanlar az, buna karşılık otlaklar bol olduğu için halkın geçimi hayvancılığa dayanır. Kişi başına düşen hayvan sayısıyla Türkiye'nin bütün illerini geride bırakan Ağrı'da 2 milyonu aşkın koyun vardır. her yıl 15 Mayıs- 15 Kasım tarihleri arasında il merkezinde canlı hayvan pazarı kurulur. türkiye'nin İran, SSCB ve Kuveyt'e sattığı canlı hayvanların en büyük üreticisi de yine Ağrı ilidir..
       İlin engebeli topraklarındaki kısıtlı alanlarda buğday, arpa ve çavdar, akarsu çevrelerinde şekerpancarı, patates, nohut ve meyve yetiştirilir. Sanayisi gelişmemiş olan ilde daha çok et ve süt gibi hayvansal ürünleri işleyen kuruluşlar, ayrıca yem, şeker ve un fabrikaları vardır.
       Eleşkirt'te linyit, Ağrı kenti dolaylarında asbest (amyant) ve ponza taşı çıkarılır. Tutak ilçesindeki Perobey yöresinde bulunan tuz ocakları, yalnız Ağrı'nın değil, çevre illerin de gereksinimini karşılar.
       Türkiye- İran karayolu Ağrı'dan geçer. Kentin iç bölgelerle demiryolu bağlantısı da Erzurum'un Horasan ve Sarıkamış ilçeleri üzerinden sağlanır.   

  Ağrının Yöresel Yemekleri
    En lezzetli yemeği "Abdigör köftesi"dir. Ağrı yöresinde hayvancılıkla çok uğraşıldığı için et tüketimi oldukça fazladır.

      Ağrı mutfağında tahıl önemli bir yer tutar. tahılla yapılan yemekler ; Hengel, haşıl, erişte, kuymak, kete, bişi, hasuda, yalancı köfte, deveci çorbası, halise, çiriş ketesi ve murtuğa'dır.

Afyonkarahisar

  Afyonkarahisar'ın yüzölçümü 14.230 km², Nüfusu ise 666.978 dir.
 Afyonkarahisarın plaka numarası "03" olup, Telefon kodu ise "272" dir.

     Akarsuları : Akarçay, Aksu deresi, Seyitler çayı, Çayözü deresi, Çay deresi, Kali çayı dır.

     Gölleri : Akşehir gölü, Eber gölü, Karamık gölü, Acı göl, Işıklı gölü dür.

 Afyonkarahisar Hakkında Bilgi 
       Afyonkarahisar, Türkiye'nin Ege bölgesinde yer almaktadır. Komşuları, Eskişehir, Konya, Isparta, Denizli, Uşak ve Kütahya'dır. Afyankarahisar il merkezi nüfusu 181 bin, ilçe ve köylerle birlikte toplam nüfus ise 901 bindir.
Başlıca dağları ; Sultan dağları, Akdağ, Emir dağları, Kumalar dağı, Ahır dağı, Kızılçal Dağı, Paşa dağı, Kasım dağı, Kirseli dağı, İlbulak dağı, Asar dağı, Eyerli dağı dır.

Afyon'un İlçeleri
Afyonkarahisar (Merkez), Başmakçı, Bayat, Bolvadin, Çay, Dazkırı, Dinar, Emirdağ, İhsaniye, İscehisar, Sandıklı, Sincanlı, Sultandağı, Şuhut.

Afyon'un Tarihî ve Turistik Yerleri
 Frig Kaya Anıt Mezarları, Afyonkarahisar Kalesi, Gazlıgöl ve Sandıklı Kaplıcaları, Ulu Camii, Gedik Ahmed Paşa Külliyesi, Arkeoloji Müzesi, Kocatepe ve Zafer Anıtları. 
       Afyonkarahisar Arkeoloji Müzesi'nde Kusura, Yazılıkaya ve Hacılar'dan çıkarılmış tarih öncesi buluntular ile Hitit, Frig, Lidya, Roma ve Bizans dönemlerinin yapıtları yer alır. Gedik Ahmed Paşa Medresesinde ve Afyonkarahisar Etnografya Müzesi'nde de Türk-İslam sanatından örnekler ve Afyonkarahisar çevresinden derlenenetnografya yapıtları sergilenir.  

        Dünyanın yün borsası Afyon'un Bolvadin ilçesindedir. Sandıklı ve Şuhut ilçeleri ise patatesi ile ünlüdür.
Afyondaki bazı ünlü kaplıcalar ise şunlardır. Bolvadin Heybeli kaplıcası, Gazlıgöl Kaplıcası, Sandıklı Hüdai Kaplıcaları, Ömer Gecek Kaplıcası.

Afyon'un Coğrafî Yapısı
Afyonkarahisar İli'nin toprakları, Ege Bölgesi'nin denize dik uzanan dağları arasında sıkışıp kalmış bir yayla görünümündedir. Bu toprakların yarıya yakını dağlıktır. Güneyde Toroslar'ın uzantısı olan Sultan Dağları'nın Afyonkarahisar sınırlarına giren ucu, Isparta ile doğal sınır oluşturan Karakuş Dağlarıyla 90 °C lik bir açı yaparak kesişir. Emir Dağları ile Sultan Dağları arasında, Akşehir ve Eber Gölleri'nin yer aldığı kapalı bir havza vardır. Sandıklı Dağları güneyde Afyon ovasına kadar uzanır. sultan Dağları üzerindeki Topraktepe Doruğu 2.581 metre yüksekliğiyle ilin en yüksek noktasıdır.
        Deniz seviyesinden 1.000 metre kadar yükseklikteki ovalar il topraklarının yaklaşık beşte birini kaplar. Akarsu vadileriyle yarılmış, tarıma elverişli olan bu ovaların başlıcaları Dinar, Dombayova, Sandıklı, Küçük ve Büyük Sincanlı, Şuhut ve Afyon Ovaları'dır. 
       İl topraklarını sulayan küçük akarsuların en önemlileri Kûfi Çayı ile Akarçay'dır. Bu çayların ve kollarının taşıdığı alüvyonlarla zenginleşen ovalar verimli tarım alanlarıdır. Kûfi Çayı Sandıklı- Dinar ovalarının sularını toplayarak Büyükmenderes'e boşaltır. Taşıdığı su miktarı mevsimlere göre değişen bu çay yazın iyice yatağına çekilir. yağışlı mevsimlerde ise taşkınlara yol açar. Afyonkarahisar kapalı havzasından çıkarak Eber Gölü'ne dökülen Akarçay ise Şuhut Ovası'ndan doğan Kali Çayı ile, Sincanlı Ovası'ndan doğan Bacak deresini alır. Yaz aylarında kuruyacak duruma gelen Akarçay ve kolları da ilkbaharda taşkın tehlikesi yaratır. Kali Çayı üzerinde Selevir Barajı çok küçük bir akarsu olduğu halde baharda iyice kabaran Seyitler Çayı üzerinde de Seyitler Barajı kurularak sel sularının zararları önlenmiştir. 
       Afyonkarahisar ilinin sınırları içinde üç göl vardır. İlin doğusundaki Eber Gölü, kıyıları sazlık ve kamışlık olan sığ bir göldür. Denizden 995 metre yükseklikteki bu göl sularını küçük bir akarla Akşehir Gölü'ne boşaltır. Yarısı Konya, yarısı Afyonkarahisar sınırları içinde kalan Akşehir Gölü'nün suları ise tuzludur. Burdur çöküntü havzasında oluşan Acıgöl, Denizli ile Afyonkarahisar arasında sınır çizer. 

Afyonkarahisar'ın İklimi ve Bitki Örtüsü  
 
       Afyonkarahisar'ın iklimi, kışlarının soğuk ve kar yağışlı, yazlarının sıcak ve kurak olmasıyla Ege Bölgesinden çok İç Anadolu'nun bozkır iklimine benzer. İlkbahar ve sonbaharda yağışlar yağmur biçiminde gerçekleşir. İlin ortalama yıllık yağış miktarı 455 mm'dir. En çok yağış Mayıs Ayında, en az yağış Ağustos ayında düşer. 
       İklim koşullarının etkisiyle ilin bitki örtüsü de daha çok bozkır özellikleri gösterir. Dağların batıya bakan yamaçlarında ormanlıklar yer alırken, yaylalar bozkır görünümündedir. Ormanlar il topraklarının %10'unu oluşturur.

Afyonkarahisar'ın Ekonomisi
       Tarım ve hayvancılık ilin başlıca geçim kaynağıdır. Ekilebilir toprakların en az üçte ikisinde başta buğday ve arpa olmak üzere tahıl yetiştirilir. Daha çok yöre halkınca tüketilen bu tahılların dışında ilin gelir getiren en önemli tarımsal ürünü haşhaştır. Türkiye haşhaş üretiminin yarısını Afyonkarahisar sağlar. Haşhaş kapsüllerinden tıpta yararlanılan afyon tohumlarından ise yağ çıkarılır. Küspesi de hayvan yemi olarak kullanılır. Şekerpancarı, ayçiçeği ve patates de ilin başlıca tarımsal ürünleridir. 
       İldeki hayvan varlığının yarıya yakınını koyun oluşturur. Yünü değerli olan tiftik keçisi yetiştiriciliği de gelişmiştir. 

       Yurdun her yanına bağlanan kara ve demiryolları üzerinde olmasına karşın Afyonkarahisar'da sanayi gelişmemiştir. En büyük kuruluşlar devlet yatırımları olan çimento ve şeker fabrikalarıdır. Demiryolu yapımında kullanılan beton travers, ilaç sanayisi için Afyon sütünü işleyen alkaloit, et ve süt hayvanı yetiştiriciliğini geliştirmek için kurulan yem, göllerin saz ve kamışlarını değerlendiren selüloz, malt, halı ipliği, Türkiye Süt Endüstrisi Kurumu'nun tereyağı ve peynir fabrikaları et kombinası ilde yer alan öteki sanayi işletmeleridir. 2000 yıllık tarihi olan mermercilik bugünde il ekonomisi için önem taşır. 
       Afyonkarahisar'ın şifalı yeraltı suları efsanelere konu olmuştur. İlin hemen her yarinden fışkıran bu yeraltı suları günümüzde de içme ve kaplıca olarak değerlendirilir. Özellikle Gazlıgöl ve Sandıklı kaplıcalarında sağlık turizmi gelişmektedir. Mineraller yönünden zengin olan Afyonkarahisar madensuyu Kızılay işletmelerinde şişelenerek tüm yurtta satılır. 
       Haydarpaşa'dan güneye inen demiryolu afyon'u bir uçtan öbür uca kadar keser. İl merkezi tam anlamıyla bir kavşak yeridir. Ankara ve İstanbul'dan gelen trenler burada batıya ve güneye yönelir. Karayolları açısından da hemen hemen bölgedeki bütün yolların birleştiği yerdir. 

       Kaymağıyla ünlü Afyon ili, et, tavuk ve yumurtacılıkta oldukça gelişmiştir. Mermer ve traverten taşında dünyanın önde gelen üreticilerindendir. Haşhaşın anavatanı afyonkarahisardır.İsce hisar ilçesinden dünyanın en kaliteli beyaz mermeri çıkmaktadır.

Afyonkarahisar Oteller

Güral Afyon Wellness Convention
   
İzmir Yolu 7.km
Afyon - Afyon Merkez



Oruçoğlu Termal Otel Resort
   
Kütahya Karayolu
Afyon - Karahisar


Oruçoğlu Termal Otel Resort
   
Kütahya Karayolu
Afyon - Karahisar


Anemon Afyon Spa Convention Center
   
İzmir Yolu 7.km
Afyon - Afyon Merkez


Korel Termal Otel Resort Spa
   
Kütahya Karayolu
Afyon - Karahisar


Gürses Termal Otel
   
Sandıklı
Afyon - Karahisar


Safran Thermal Resort Sandıklı
   
Hüdai Kaplıcaları
Afyon - Sandıklı


İkbal Deluxe Termal Otel
   
İzmir Karayolu
Afyon - Karahisar


Özgül Termal Tatil Köyü
   
Afyon - Gazlıgöl


Sandıklı Park Termal Otel
   
Hüdai Kaplıcaları
Afyon - Sandıklı

 En Popüler Afyon Otelleri
Güral Afyon Wellness Convention
Anemon Afyon Spa Convention Center
Korel Termal Otel Resort Spa
Oruçoğlu Termal Otel Resort
Safran Thermal Resort Sandıklı
Gürses Termal Otel
Özgül Termal Tatil Köyü
Sandıklı Park Termal Otel
İkbal Deluxe Termal Otel

 Afyonkarahisar'ın Yöresel Yemekleri
Enginar dolması, paça, keşkek, kaymaklı güllaç, Afyon böreği, Göce köftesi, Afyon lokumu, taze Göce tarhanası, haşhaşlı katmer, nişan kurabiyesi, Afyon kebabı, mercimekli bükme, haşhaşlı şepit tatlısı, erişte baklavası, su muhallebisi, gülvarak, kaymaklı ekmek kadayıfı, kuşburnulu muhallebi,patlıcan böreği, kavurmalı patkcan kebabı, patkcan kül, imam bayıldı, patlıcan köftesi, maydanoz musakka, Mekke göllesi sayılabilir.
 

    

Adıyaman

      Plaka numarası "02" olan adıyaman ilimizin, telefon alan kodu "416" dır.
      Adıyaman'ın nüfusu 430.728, Adıyaman'ın yüzölçümü ise 7.614  km² dir.
Adıyaman'ın İlçeleri
      Adıyaman (Merkez), Besni, Çelikhan, Gergeri Gölbaşı, Kâhta, Samsat

Adıyaman'ın Tarihî ve Turistik Yerleri
       Adıyaman, Kâhta ve Besni Kaleleri, Adıyaman Müzesi, Cendere Köprüsü, Nemrut Dağı Kalıntıları, Karakuş Tepesi, Pirin (Perre) ve Gümüşkaya Mağaraları, Gölbaşı gölleri.

Adıyaman'ın Coğrafî Yapısı
       Toroslar'ın güneydoğu uzantıları içinde yer alan il toprakları genel olarak dağlık ve yaylalıktır. Malatya Dağları adını alan güneydoğu Toroslar'ın batı uzantıları ilin kuzeyini kaplar. Kuzeye gisildikçe yüksekliği artan Malatya Dağlarının birçok tepesi 2.000 metreyi aşar. Akdağ 2.551 metreye ulaşan doruğuyla bu dağların en yüksek noktasıdır. 2.150 metre yükseklikteki Nemrut Dağı Kommagene Krallığı'nın tapınak kalıntıları olan , taştan yapılmış çok sayıdaki tanrı başlarıyla yerli ve yabancı turistlerin ilgi odağıdır. Nemrut Dağı'nın doruğundan bakıldığında yalnız Adıyaman değil, Urfa ve Dyarbakır toprakları da görülebilir. Bu dağların eteklerindeki çayırlıklar hayvan otlatmaya elverişlidir. İl topraklarının ancak % 10 unu kaplayan ovaların en önemlileri yaklaşık 815 km'lik bier alana yayılan Kâhta ve Adıyaman ovalarıdır.
       İlin en önemli akarsuyu olan Fırat, Malatya Dağları'nın güney yamaçlarından doğan bütün akarsuları toplayarak ormanlarla kaplı derin boğazlar içinde akar. Fırat ırmağı üzerinde yapılmakta olan Atatürk barajı tamamlandığında ülkenin en büyük barajı olacaktır. Oluşacak baraj gölünün yatağı Adıyaman kentinin 5 km yakınına kadar uzanacağı ve birçok yerleşim yeri yerleşkeler kurulmaktadır. Batıdaki Gölbaşı göllerinden doğan ve Kahramanmaraş topraklarına geçerek Ceyhan'a karışan Aksu dışındaki bütün akrsular Fırat'a akar. Göksu, Kalburcu ÇAyı, Kâhta Çayı ve Ziyaret Çayı Fırat'a katılan önemli akarsulardır.
       Adıyaman ilinin sınırları içinde 4 küçük göl vardır. Gölbaşı gölleri adıyla anılan Gölbaşı, Azaplı ve İnekli adındaki üç göl Toroslar üzerinde oluşmuş kaya gölleridir. Yağışlı aylarda taşarak birleşen bu göllerde bol miktarda balık bulunur. Kâhta Çayı'nın çıktığı Abdülharap Gölü ise ulaşılması güç dağlık bir bölgededir ve ormanlarla çevrilidir.

  Adıyaman'ın İklimi ve Bitki Örtüsü
        Adıyaman ilinde genel olarak, bütün Güneydoğu Anadolu'da egemen olanbozkır iklimi görülür. Bununla birlikte yüzey biçimlerinde görülen iki ayrı bölge özelliği iklime de yansımıştır. Kuzeydeki dağlık topraklarda kışlar soğuk ve çok karlı, yazlar serindir. Gece ile gündüz arasında büyük sıcaklık farkları vardır. En çok kar alan yer ilin kuzeydoğu bölümüdür. Dağlık bölgenin alçalarak sona erdiği güneydeki yaylalarda kışlar ılık, yazlar sıcak ve kurak geçer. Gölbaşı'nın küçük bir bölümünde Akdeniz iklimine rastlanır. Adıyaman'da en çok yağış Ocak ayında, en az yağış da Ağustos ayında düşer.
Ormanlar il topraklarının %17'sini kaplar. Dağlık yörelerde meşelik ve fundalık olan orman alanlarında fundalıklar daha geniş yer tutar. Otlakların bulunduğu yaylalar hayvancılığı ilin başlıca geçim kaynağı durumuna getirmiştir.
        Adıyaman ili av hayvanları yönünden oldukça zengindir. Su boylarında ve göl kıyılarında keklik, yabanördeği ve yabankazı görülür. Gölbaşı çevresinde ve yükseklerde de yabandomuzu oldukça boldur.

        Coğrafi konumu bakımından, Türkiye'nin Güneydoğu Anadolu bölgesinde, Fırat nehri batısında yer almaktadır. Adıyaman,insanlık tarihi boyunca birçok medeniyete ev sahipliği yapmıştır. Bunlardan bir tanesi de Kommagene Krallığına ait kalıntılardır. Kommagene Krallığına ait bu kalıntılar Adıyaman'ın Nemrut Dağında bulunmaktadır.Adıyamanın nüfusu hızla artış göstererek 2010 yılında 203 bine yaklaşmıştır.

Adıyaman'ın Ekonomisi
       Adıyaman'da nüfusun %88 inin geçim kaynağı tarımsal üretim ve hayvancılıktır. Buğday, arpa, pirinç gibi tahıllar, tütün, pamuk, şekerpancarı gibi sanayi bitkileri, nohut, kırmızı mercimek gibi baklagiller yetiştirilir. Üzüm, elma, armut, incir gibi meyveler ve antepfıstığı ilin başlıca ürünleridir. Adıyaman'ın Besni ilçesinde 25 çeşit üzüm yetiştirilir. Bu üzümlerden yurt çapında tanınan güzel kokulu pekmezler yapılır. Gölbaşında üretilen şekerpancarı da Malatya Şeker Fabrikasında işlenir.
       İlin en önemli sanayi kuruluşu Çimento fabrikasıdır. Bunun yanısıra dokuma fabrikaları, Türkiye Süt Endüstrisi Kurumu'nun peynir ve tereyağı fabrikaları, Türkiye Et ve Belık Kurumu'nun soğuk hava depoları vardır.
       Adıyaman'da petrol, krom ve bakır madenleri bulunur. 1958'den bu yana il merkezi yakınındaki Toybelen'de petrol çıkarılmaktadır. Türkiye petrollerinin 38 petrol kuyusundan günde 1500 varil petrol elde edilir. 1988'de Adıyaman kenti yakınlarında açılan bir kuyudan da petrol çıkmıştır.
       Adıyaman'a 5 km uzaklıktaki Pirin köyü mağaraları eski Perre uygarlığından kalmadır. Bu mağaralar Roma döneminde mezar olarak kullanılmıştır. 1982'de açılan Adıyaman Müzesinde kazı buluntuları, Roma ve Selçuklu paraları, süs eşyaları sergilenmektedir.

Adıyaman Doğa Manzaraları

Adıyaman Oteller
Otel Grand İsias

Bozdoğan Otel

Otel Grand İsias

Hotel Nemrut

Otel Antiochos

Adıyaman Serhat Hotel

Serdaroğlu Hotel

 Adıyaman'ın Yöresel Yemekleri   
        Adıyaman yemekleri çevre illere benzerlik gösterir. Yemeklerin temelini, et, buğday ürünleri,bakliyat ve sebze oluşturur. En ünlü yemekleri Meyir çorbası, Alaca çorbası, malhıta çorbası, Adıyaman tavası, parmak kebap, kel köfte, yarpuzlu köfte dir.

Adıyaman'ın En Ünlü Yemekleri